Vrouwen in de overgang hebben geen behoefte aan zielige marketing

Monique Pols

6 okt

8 minuten om te lezen

Wanneer aandacht voor de overgang helpt — en wanneer we van een levensfase een label maken

Ik ga iets zeggen wat misschien een beetje schuurt: vrouwen in de overgang hebben geen behoefte aan zielige marketing.

Ik gebruik die woorden bewust. Want hoe meer aandacht er komt voor de overgang, hoe vaker ik ook boodschappen voorbij zie komen waarin het bijna lijkt alsof je vanaf een bepaalde leeftijd ineens een andere vrouw bent geworden. Alsof 45+, 50+ of ‘in de overgang’ automatisch betekent dat je anders moet eten, anders moet trainen, anders moet herstellen en voor iedere verandering in je lichaam weer een nieuwe oplossing nodig hebt.

Begrijp me goed: ik ben ontzettend blij dat er eindelijk meer aandacht is voor de gezondheid van vrouwen in deze levensfase. We hebben veel te lang te weinig geweten over ons eigen lichaam en veel vrouwen hebben zich met hun klachten niet gehoord of serieus genomen gevoeld. Meer kennis is nodig. Meer onderzoek is nodig. Goede begeleiding is nodig. Maar juist nu de overgang steeds meer aandacht krijgt, vind ik dat we ook kritisch mogen kijken naar wat er rondom die aandacht ontstaat.

Want informeren we vrouwen beter? Of zijn we langzaam van de overgang een nieuwe categorie aan het maken waaraan van alles verkocht kan worden?

Die vraag houdt mij bezig.

Een opmerking uit mijn onderzoek die bleef hangen

Voor Victorious Women ben ik vrouwen gaan vragen naar hun ervaringen, wat ze missen en waar ze behoefte aan hebben. Eén antwoord bleef onmiddellijk bij me hangen. Een vrouw schreef dat ze moeite heeft met de manier waarop “de overgang en ouder worden wordt gebruikt om de zoveelste oplossing te verkopen.”

Ik vond dat confronterend, juist omdat ik zelf een bedrijf bouw voor vrouwen vóór, tijdens en na de menopauze. Het is makkelijk om naar andere aanbieders te kijken en te zeggen dat zij iets verkeerd doen. Veel interessanter is de vraag wat zo’n antwoord betekent voor wat ík aan het bouwen ben.

Niet lang daarna kreeg ik een advertentie voor een HYROX-groep speciaal voor 50+. En in een post las ik hoe een personal trainer merkte dat haar lichaam in haar 50’s veranderde en zij daarom haar workouts aanpaste.

Op zichzelf vind ik daar helemaal niets mis mee. Sterker nog, die personal trainer deed iets waar ik juist sterk in geloof: ze merkte veranderingen op in haar eigen lichaam, onderzocht wat voor haar werkte en paste haar training daarop aan. Dat is luisteren naar jezelf en handelen vanuit je eigen behoefte.

Maar haar verhaal zette me ook aan het denken, want er zit een belangrijk verschil tussen “mijn lichaam veranderde en daarom heb ik mijn training aangepast” en “vrouwen in de overgang moeten anders trainen.”

Het eerste is een persoonlijke ervaring. Het tweede wordt een regel voor een hele groep vrouwen.

En precies dáár begint voor mij het gesprek.

Wanneer wordt een persoonlijke ervaring een voorschrift voor alle vrouwen?

De overgang kan invloed hebben op hoe een vrouw zich voelt en functioneert. Het is daarom heel goed mogelijk dat een vrouw op enig moment merkt dat haar huidige manier van trainen niet meer bij haar past. Misschien ervaart ze klachten, herstelt ze anders, verandert haar belastbaarheid of merkt ze dat haar doelen verschuiven. Dan kan het heel verstandig zijn om haar training aan te passen.

Maar een andere vrouw van precies dezelfde leeftijd kan een totaal andere ervaring hebben. Zij voelt zich sterk, herstelt goed, traint met plezier en ziet helemaal geen reden om haar training vanwege haar leeftijd of levensfase te veranderen.

Waarom zou zij dat dan toch moeten doen?

Dat is waar ik moeite mee heb wanneer we over vrouwen in de overgang praten. We nemen iets wat bij een deel van de vrouwen voorkomt en lopen vervolgens het risico dat we het presenteren als iets wat bij iedere vrouw hoort. Daarna komt er een oplossing die zogenaamd bij die hele groep past.

Dat gebeurt niet alleen bij training. We zien het rondom voeding, supplementen, slaap, stress, gewicht en leefstijl. Voor steeds meer onderdelen van het leven lijkt er een speciale menopauzeversie te ontstaan.

Daarmee kan iets wat oorspronkelijk bedoeld was om vrouwen beter te helpen ongemerkt veranderen in een nieuw label.

Ik ben 50. Maar wat vertelt dat eigenlijk over mij?

Mijn eigen reactie op die HYROX 50+ advertentie vond ik achteraf interessant. Mijn eerste gedachte was: age is a number.

Ik ben 50 en train op dit moment regelmatig met een jongen van 23. Ik kan prima meekomen en ik heb geen behoefte aan een aangepast trainingsgroepje omdat er een vijf voor mijn leeftijd staat. Als ik morgen merk dat mijn herstel verandert of dat mijn lichaam iets anders nodig heeft, dan zal ik daar natuurlijk naar kijken. Maar ik wil niet dat die beslissing alvast voor mij wordt genomen omdat ik 50 ben.

Tegelijkertijd realiseer ik me heel goed dat mijn ervaring óók geen norm is. Dat ik met een 23-jarige kan trainen, betekent niet dat iedere vrouw van 50 dat zou moeten kunnen. Dat zou precies dezelfde denkfout zijn, maar dan de andere kant op.

Misschien vindt een andere vrouw van 50 het juist heerlijk om in een 50+ groep te trainen. Misschien voelt ze zich daar prettiger, past het niveau beter bij haar of vindt ze de verbinding met leeftijdsgenoten waardevol. Dan is dat voor haar een uitstekende keuze.

Daarom gaat mijn bezwaar niet over het bestaan van een 50+ groep. Het gaat over de aanname dat leeftijd automatisch vertelt wat een vrouw nodig heeft.

Als mijn training moet worden aangepast, kijk dan naar mijn lichaam, gezondheid, belastbaarheid, herstel, ervaring en doelen. Kijk naar mij als individu, niet alleen naar mijn geboortedatum.

Vrouwen in de overgang hebben geen behoefte aan zielige marketing

En dan kom ik terug bij die woorden.

Met ‘zielige marketing’ bedoel ik niet dat we niet over klachten mogen praten. Natuurlijk wel. Klachten kunnen een enorme invloed hebben op het dagelijks leven van vrouwen en verdienen serieuze aandacht. Ik bedoel ook niet dat gespecialiseerde begeleiding onnodig is. Voor sommige vrouwen kan juist die gespecialiseerde kennis ontzettend waardevol zijn.

Wat ik bedoel, is marketing die een vrouw eerst het gevoel geeft dat er vanwege haar leeftijd of levensfase iets mis met haar is en haar vervolgens vertelt welke oplossing ze nodig heeft.

Dat is iets anders dan informeren.

Een vrouw hoeft niet bang gemaakt te worden voor spierverlies om te begrijpen dat krachttraining waardevol kan zijn. Ze hoeft niet onzeker gemaakt te worden over haar lichaam om naar haar voeding te kijken. En ze hoeft niet het gevoel te krijgen dat haar beste jaren achter haar liggen om bewust na te denken over haar gezondheid in de komende decennia.

Ik wil juist het tegenovergestelde.

Ik wil dat een vrouw begrijpt wat er in haar lichaam kán veranderen, zodat ze kan herkennen wat daarvan bij haar speelt. Ik wil dat ze goede vragen kan stellen, keuzes kan maken en ondersteuning kan zoeken wanneer zij die nodig heeft.

Informeer mij, luister naar mij en kijk naar mij. Maar vul niet op basis van mijn leeftijd of levensfase alvast voor mij in wat ik nodig heb.

Dat is voor mij het verschil.

De overgang verdient aandacht. De vrouw verdient geen label.

We hoeven dus niet naar de andere kant door te slaan en te doen alsof leeftijd of de overgang niets uitmaakt. Dat zou vrouwen evenmin helpen.

De overgang is een belangrijke levensfase en er kunnen veranderingen optreden die aandacht verdienen. Het vrouwenlichaam verdient bovendien veel meer kennis en aandacht dan het historisch heeft gekregen. Daar wil ik juist aan bijdragen.

Maar kennis over de overgang zou ons moeten helpen om vrouwen beter individueel te begrijpen, niet om miljoenen verschillende vrouwen onder één nieuw etiket te plaatsen.

De overgang is iets wat je doormaakt. Het is niet alles wat je bent.

Je bent nog steeds de vrouw met jouw geschiedenis, jouw lichaam, jouw ambities, jouw verantwoordelijkheden, jouw karakter, jouw gezondheid, jouw dromen en jouw mogelijkheden. En twee vrouwen van 50 kunnen op papier in dezelfde levensfase zitten en toch iets totaal anders nodig hebben.

Daarom geloof ik steeds sterker in deze gedachte:

De overgang kan veranderen wat jij nodig hebt, maar jouw leeftijd of levensfase bepaalt niet automatisch wát jij nodig hebt.

Maar Victorious Women richt zich toch óók op vrouwen in de overgang?

Ja. En juist daarom vind ik dat ik deze discussie moet voeren.

Als ik zeg dat vrouwen geen behoefte hebben aan zielige marketing, moet ik ook kritisch kijken naar mijn eigen bedrijf. Ik wil niet de volgende persoon worden die een vrouw vertelt dat ze vanwege haar leeftijd ineens een hele nieuwe lijst regels nodig heeft.

Dat is niet waarom ik Victorious Women ben begonnen.

Ik wil vrouwen helpen begrijpen wat er in deze levensfase kan veranderen. Ik wil kennis toegankelijk maken, misverstanden corrigeren en vrouwen leren kijken naar hun eigen lichaam, gedrag, patronen, gezondheid en leven. Niet zodat zij vervolgens afhankelijk worden van mij om iedere keuze voor hen te maken, maar zodat zij steeds beter zélf kunnen bepalen wat relevant is.

Dat is ook waarom mijn Root to Rise Method™ begint bij ROOT: eerst begrijpen. Wat verandert er? Wat merk jij? Wat speelt er in jouw leven? Welke informatie is voor jou relevant? Waar heb jij daadwerkelijk behoefte aan?

Pas daarna komt RISE. Vanuit die kennis kun je bewust bouwen aan kracht, gezondheid, herstel, gedrag, zelfvertrouwen en aan de Tweede Helft die nog voor je ligt.

Niet terug naar wie je vroeger was. Niet automatisch doen wat voor een andere vrouw werkte. En ook niet veranderen omdat iemand op Instagram zegt dat een vrouw van jouw leeftijd dat zou moeten doen.

Je begrijpt eerst. Daarna kies je.

Kennis moet leiden tot autonomie

Dat is uiteindelijk wat ik met Victorious Women wil bereiken.

Ik wil niet dat een vrouw na het lezen van mijn content denkt: O jee, nóg iets wat ik moet doen omdat ik in de overgang ben.

Ik wil dat ze denkt: Nu begrijp ik beter wat er zou kunnen spelen. Laat ik eens kijken of dit ook voor mij geldt.

Misschien betekent dat dat ze iets gaat veranderen. Misschien besluit ze professionele hulp te zoeken. Misschien ontdekt ze dat een bepaalde training of aanpak juist uitstekend bij haar past. En soms is de uitkomst simpelweg: Nee, dit heb ik helemaal niet nodig.

Ook dat is winst.

Want autonomie betekent niet dat je alles alleen moet doen. Het betekent dat je voldoende kennis, vertrouwen en zelfinzicht ontwikkelt om bewust te kunnen bepalen welke ondersteuning bij jou past.

En daarom wil ik dat we veel meer over de overgang praten, maar tegelijkertijd voorzichtig zijn met wat we van die overgang maken.

Geen nieuw hokje.

Geen nieuwe identiteit.

Geen automatische lijst met oplossingen omdat je een bepaalde leeftijd hebt bereikt.

Wel kennis. Wel aandacht. Wel serieus genomen worden. En vooral ruimte voor de individuele vrouw.

Niet het label bepaalt de aanpak. De vrouw bepaalt de aanpak.

Hoe ervaar jij dit?

Ik ben heel benieuwd hoe jij dit ervaart. Voel jij je door alle aandacht voor 40+, 50+ en de overgang juist beter gezien en begrepen? Of heb je soms het gevoel dat er op basis van je leeftijd of levensfase al voor je wordt ingevuld wat je nodig hebt?

Laat het me weten. Juist die verschillende ervaringen vind ik belangrijk om te horen.

Wil je daarnaast eens bewust kijken naar waar jij op dit moment staat? De Victorious Check helpt je om stil te staan bij wat er in jouw lichaam en leven speelt en welke gebieden voor jou aandacht verdienen. Niet om je in een hokje te